TeMa Online

Alumni Blog: Rémon Jasperse

  • Vereniging
  • 4 minuten (790 woorden)

Hey! Mijn naam is Rémon en ik ben actief lid geweest bij TeMa van 2016 tot 2018. Sinds afgelopen zomer sta ik officieel als TeMa-alumnus in de boeken, maar dan voel ik mij wel heel oud worden, dus ik introduceer mezelf liever als regulier (weliswaar inactief) TeMa-lid! In Groningen volgde ik de bachelor bedrijfskunde met de track Technology management.

Oorspronkelijk kom ik uit Utrecht, maar na het behalen van mijn VWO-diploma koos ik ervoor om te beginnen aan een nieuw avontuur in Groningen en niet alleen maar om zo snel- en zover mogelijk van mijn ouders te gaan wonen ;) Nee, ik koos voor Groningen vanwege de goed aangeschreven studies, het vele aantal studenten en het unieke karakter van de stad, waardoor het aanvoelt als een knus dorp. Maar ik moet eerlijk toegeven, het was ook niet verkeerd om eindelijk op mijzelf te wonen.

Ik begon mijn tijd in Groningen met een commissie bij studievereniging EBF met het voornaamste doel om andere studenten te leren kennen. Ondanks mijn actieve lidmaatschap, viel het mij tegen dat ik nog steeds geen bekende gezichten kon herkennen tijdens de hoor- en werkcolleges.

Bij de profielkeuze aan het einde van mijn eerste jaar was de keuze al vrij snel gevallen op de track TM, omdat het technische aspect ervan mij meer aansprak en de track naar mijn mening de stof wat tastbaarder maakte. Omdat ik mij begin jaar twee nog steeds ietwat verloren voelde in de collegezalen zag ik een goede fit met het trackspecifieke TeMa. Ik begon als actief lid in de International committee, een commissie opgericht ter bevordering van de integratie tussen de Nederlandse- en niet-Nederlandse TeMa-leden. Omdat de werkdruk binnen de commissie relatief laag was vormde het de ideale mogelijkheid voor mij om de vereniging en haar leden beter te leren kennen.

Na de International Committee zat ik met veel plezier in de organisatie, namens TeMa, van het jaarlijkse Galant-Gala. Tegelijkertijd vond ik het ook leuker worden om aan de slag te gaan in een ietwat serieuzere commissie, waardoor ik besloot om mee te helpen in de organisatie van de TeMa conference. In mijn rol als voorzitter van de TeMa conference (2017) heb ik enorm veel mooie- en leerzame momenten mogen meemaken. Zo moest ik bijvoorbeeld plots geloven aan de ‘koude acquisitie’-telefoontjes, ineens was ik eindverantwoordelijke voor TeMa’s grootste activiteit en plots moest ik een manier vinden om mijn commissie te blijven motiveren na de talloze afwijzingen omtrent de acquisitie. Ter illustratie, van de ruim 200 benaderde bedrijven waren er slechts 6 daadwerkelijk aanwezig op de conference. Weliswaar leerde ik op deze manier wel veel nieuwe TeMa-leden kennen, zowel oudgedienden als nieuwkomers!

In die tijd merkte ik op dat ik steeds bekender werd met TeMa en haar leden en het als het ware als een soort ‘family’ begon te voelen. Om die reden vond ik het ook enorm leuk om overal aan mee te doen, zoals de Socials, de Inhousedagen en de ISP. Zelfs na de Conference bleef dit ‘family’-gevoel hangen. Maar vanwege een bijbaan en moeilijkheden met mijn scriptie besloot ik ervoor om mij niet opnieuw aan te melden voor een nieuwe commissie.

Bij het schrijven van dit stuk zit ik nog in Benin, West-Afrika. Waar ik sinds september werk als Engels leraar op verschillende basisscholen. Begin december sluit ik mijn reis af hier en keer ik weer terug naar het luxueuze Nederland. Halverwege mijn derde jaar in Groningen kwam ik op het idee om vrijwilligerswerk te doen, omdat ik enerzijds meer van de wereld wilde zien en andere culturen wilde ervaren. Maar anderzijds het ook belangrijk vindt om bij te dragen aan een betere toekomst, waar onderwijs een belangrijke basis voor vormt.

De afgelopen maanden waren enorm inspirerend. Desondanks alle armoede in dit land voelt eenieder zich alsnog gelukkig en is dat gevoel van vreugde ook sterk aanwezig onder de bevolking. Een keer toen ik afreisde naar een afgelegen dorp landinwaarts, waar amper water was en geen elektriciteit, was ik getuige van een aantal spelende kinderen. De kinderen hadden van een aantal oude Coca-Cola flessen raceauto’s gemaakt, waar zij met veel enthousiasme en plezier mee speelden. Dit soort momenten zal ik nog lang met mij meedragen vanuit hier en hebben mij laten inzien dat ook die kleine geluksmomenten in je leven, de moeite waard zijn om bij stil te staan. Kortom, memento mori en leef je leven ;)

Bij terugkomst in Nederland zal ik mijzelf voorbereiden op een stage bij Heineken (in Zoeterwoude) die in januari begint. Na mijn tijd in Benin wil ik namelijk ook dit ‘tussenjaar’ gebruiken om meer praktijkervaring op te doen, waarbij hopelijk alle theorie van de afgelopen drie jaar goed van pas komt!

Remon


Alumni Blog: Martijn van Boven
23jan

Alumni Blog: Martijn van Boven

Hey studenten, bijna-afgestudeerden, alumni, en overige geïnteresseerden, Mijn naam is Martijn van Boven en ben in februari 2018...

Alumni Blog: Jelena van Gelder
30nov

Alumni Blog: Jelena van Gelder

‘Hey Jelena, zou je het leuk vinden en tijd hebben om voor TeMa een blog te schrijven?’. Dit bericht las ik tijdens mijn laatste...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen

Onze partners